Hoe smaakt Lambrusco?

Lambrusco smaakt droog, met veel zuur, een licht lichaam en gemiddelde tannine. Je proeft meestal kers, aardbei en viooltjes.

Lambrusco is meer dan een goedkope, zoete bruiswijn uit de supermarkt. De naam hoort bij een hele familie van druiven uit Emilia-Romagna in Noord-Italië, zoals Lambrusco di Sorbara, Grasparossa en Salamino. Sorbara en Grasparossa worden vooral droog gemaakt. Een goede droge Lambrusco is een fris, bruisend en verrassend veelzijdig bij eten.

Nog niet extern geverifieerd: dit is een eerste, voorzichtige inschatting, geen vaststaand feit.

Zo proef je Lambrusco

Een lichte rode wijn met een fijn bruisje, rode kers, framboos en een lichte bittere toets in de afdronk. De zuren zijn hoog, de tannine gemiddeld en het lichaam licht. Droge versies zijn frisser en het geurspectrum is bloemig, bij Sorbara met viooltjes.

Waar Lambrusco groeit

Zijn thuis zijn de provincies rond Modena en Reggio Emilia, het hart van de Italiaanse voedselcultuur. Daar hoort de wijn bij prosciutto, Parmezaan en de rijke gerechten van de streek.

Zo kies je een fles Lambrusco

Kies voor een droge Lambrusco, aangeduid als secco, of voor een goede producent van Lambrusco di Sorbara. Vermijd de zoete versies als je een eetwijn zoekt. Op het etiket staat vaak DOC of de naam van de substreek. Let ook op het jaartal en de producent: de beste flessen komen van kleine huizen die de wijn droog en fris houden. Een Lambrusco hoort bij eten, niet bij een toetje, en dan smaakt hij het best.

Bekende wijnen van Lambrusco

• Lambrusco di Sorbara: De lichtste en meest geurige stijl.
• Lambrusco Grasparossa di Castelvetro: Donkerder en steviger.
• Lambrusco Salamino: Een evenwichtige middenstijl.
• Lambrusco col fondo: Een rustieke, troebele variant met gist.

Zo serveer je Lambrusco

Goed gekoeld op 10 tot 12 graden. Drink hem jong.

Veelgestelde vragen over Lambrusco